Lewis Hamilton rzucił wyzwanie Ferrari, podkreślając krytyczną słabość w projekcie przedniego skrzydła SF-26, która może powstrzymywać zespół w Formule 1. Mówiąc przed Miami Grand Prix, Hamilton zauważył, że podczas gdy rywale, tacy jak McLaren, Red Bull i Mercedes, poczynili znaczące postępy dzięki ulepszeniom przednich skrzydeł, podejście Ferrari wydaje się utknąć w przeszłości — potencjalna ślepa plamka, która może wyjaśniać ich problemy z oporem powietrza i ogólnym tempem.
Uwagi Hamiltona koncentrują się na kluczowym polu aerodynamiki. „Oni — Mercedes, McLaren i Red Bull — robią coś innego z ich przednim skrzydłem w porównaniu do nas,” powiedział. „Musimy się temu przyjrzeć, aby zobaczyć, czy jest coś, co możemy poprawić.” Gdy zapytano go, czy chodzi o różne tryby na prostych i zakrętach, czy o fundamentalną koncepcję, Hamilton potwierdził, że to różnica koncepcyjna. „Jeśli tylko spojrzysz na skrzydło wszystkich innych i porównasz je z naszym, zobaczysz, że wygląda inaczej,” dodał. „Nie wiem, czy to koniecznie całe zagadnienie, ale zastanawiam się, co to robi, ponieważ inni wydają się to mieć i poprawili się…”
Szczegółowe porównanie przednich skrzydeł Ferrari, Red Bull, Mercedes i McLaren ujawnia niuanse, do których nawiązuje Hamilton. Przednie skrzydło jest pierwszą powierzchnią aerodynamiczną, która wchodzi w interakcję z przepływem powietrza, nadając ton całkowitej wydajności samochodu. Małe różnice w jego profilu i integracji mogą prowadzić do dużych zysków lub strat na torze.
Przednie skrzydło Red Bull wyróżnia się skomplikowaną integracją między główną płaszczyzną a końcówką, z małymi podniesionymi sekcjami profilu, które precyzyjnie dostosowują przepływ powietrza przed jego dotarciem do czołowej krawędzi podłogi. Mercedes i McLaren dzielą podobną filozofię projektowania, z wyższym profilem skrzydła dalej na zewnątrz, co zmniejsza wrażliwość na przechył nadwozia w trakcie zakrętów. To pomaga utrzymać stały docisk w dynamicznych warunkach.
Ferrari, w przeciwieństwie, prezentuje prostszy, mniej zintegrowany profil przedniego skrzydła. Czołowa krawędź jego końcówki znajduje się zauważalnie bardziej na przodzie w porównaniu do czołowej krawędzi skrzydła, tworząc szczelinę, która zakłóca przepływ powietrza. Jego wysokość skrzydła jest niższa niż w Mercedesie i McLarenie, a brak krytycznego zewnętrznego poziomego wiatrołapu—potocznie nazywanego diveplane—oznacza wyraźne rozbieżności.
Ten diveplane, obecny w samochodach Red Bull, Mercedes i McLaren, ale nieobecny w Ferrari, odgrywa kluczową rolę w zarządzaniu burzliwym powietrzem wokół przednich opon. Gdy opony przecinają powietrze, wiatrołap kieruje przepływ powietrza albo wewnątrz, na zewnątrz, albo nad oponą, równoważąc strefy ciśnienia w celu optymalizacji aerodynamiki w dół strumienia. Bez niego więcej powietrza jest nieprzewidywalnie wciągane wokół wnętrza opony, co prowadzi do nieefektywnego przepływu i zwiększonego oporu.
Propozycja Hamiltona, że SF-26 cierpi na nadmierny opór, jest zgodna z tym aerodynamicznym niedoborem. Projekt przedniego skrzydła Ferrari może powodować osłabione zarządzanie przepływem powietrza, co wpływa na cały zakres wydajności samochodu. Chociaż samo przednie skrzydło nie zmieni samochodu z dnia na dzień, jego względna prostota i brak niektórych cech wskazują na niewykorzystany potencjał.
Najmniejsza szczelina między zespołem klap a końcówką skrzydła w Ferrari jest również mniej zintegrowana niż w McLarenie, który stosuje bardziej agresywną geometrię, aby wciągnąć więcej przepływu powietrza pod skrzydło przy wyższych kątach klap. Te szczegóły sugerują, że skrzydło Ferrari jest bardziej wrażliwe na przechył w połowie zakrętu, co potencjalnie sprawia, że prowadzenie samochodu jest mniej spójne podczas dynamicznych manewrów.
Podsumowując, Hamilton ujawnił subtelną, ale istotną wadę przedniego skrzydła, którą Ferrari musi rozwiązać, jeśli ma nadzieję zniwelować różnicę do czołówki. Złożone zarządzanie przepływem w Red Bull, stabilne profile Mercedesa i McLarena oraz stosunkowo prymitywne ustawienia Ferrari pokazują, że włoski zespół ma pole do rozwoju swojego pakietu aerodynamicznego.
Ostatecznie, wydajność Formuły 1 zależy od harmonii każdego komponentu współpracującego ze sobą. Wnikliwość Hamiltona podkreśla, że chociaż przednie skrzydło Ferrari nie jest jedyną przyczyną ich problemów, jest kluczowym elementem układanki—elementem, który może odblokować znaczące zyski, jeśli zostanie rozwinięty z precyzją i innowacyjnością, które widoczne są u ich rywali.
