Sebastian Vettel, ooit de kroonjuweel van de Formule 1, heeft openhartig erkend dat zijn laatste jaren bij Ferrari gekenmerkt werden door een aanzienlijke afname in prestaties en motivatie. In een eerlijke onthulling gaf de viervoudige wereldkampioen toe dat hij “al ‘op zijn weg naar beneden’” was tijdens zijn laatste seizoenen met het iconische Scuderia-team.
Vettels reis met Ferrari begon in 2015, na een verbluffende zesjarige periode bij Red Bull waarin hij vier wereldkampioenschappen veroverde. Hij vestigde zich snel als de hoofdrijder bij Ferrari, met maar liefst 13 overwinningen in de Grote Prijzen, terwijl zijn toenmalige teamgenoot Kimi Raikkonen slechts één overwinning behaalde. Het hoogtepunt van Vettels Ferrari-carrière kwam in 2017 en 2018, toen hij dapper vocht voor het kampioenschap, maar beide keren tekortschoten tegen Lewis Hamilton. De dynamiek veranderde echter dramatisch toen Charles Leclerc in 2019 bij het team kwam. De jonge Monegask overtrof Vettel bijna onmiddellijk, met 264 punten tegen Vettels 240 en toonde zijn potentieel met twee overwinningen in vergelijking met Vettels enkele overwinning, die werd overschaduwd door een mechanische storing in Bahrein. Het seizoen 2020 bleek een nachtmerrie voor Vettel te zijn, aangezien Leclercs dominantie aanhield, met een puntenverschil van 98 tegen een schamele 33.
Terugblikkend op zijn carrière tijdens een aflevering van de Beyond The Grid-podcast, herinnerde Vettel zich openhartig de loopbaan die hij had doorgemaakt. “Ik kwam in 2006, ‘07 in de Formule 1 en ik zou zeggen dat ik tegen 2010 – uiteraard won ik het kampioenschap – al op mijn hoogtepunt was,” zei hij. Ter erkenning van zijn achteruitgang gaf hij toe: “Maar dan, eerlijk gezegd, in ‘20, was ik al op mijn weg naar beneden. En ik ben blij om dat nu te zeggen omdat ik die, echt, laatste ultieme duw niet meer had.”
Motivatie, merkte hij op, werd een bepalende factor in zijn prestaties vergeleken met Leclerc, die een jeugdige uitgelatenheid naar het team bracht. “Charles had zoveel energie,” merkte Vettel op, waarbij hij het scherpe contrast tussen hun perspectieven benadrukte. Terwijl Leclerc finishes vierde die misschien teleurstellend leken voor een doorgewinterde kampioen, vond Vettel het moeilijk om datzelfde niveau van opwinding vast te houden na jaren van dominantie.
Het tumultueuze seizoen van 2020, verergerd door de COVID-19-pandemie, diende als een keerpunt voor Vettel. “Ik krijg deze fantastische pauze die ik nooit had en heb er zo van genoten met de familie,” herinnerde hij zich. Deze tijd van reflectie opende echter ook zijn ogen voor bredere wereldproblemen, wat leidde tot de realisatie dat hij niet langer op de top van zijn capaciteiten was.
Ondanks deze uitdagingen zocht Vettel een nieuwe start met het Aston Martin-team, voorheen bekend als Force India en Racing Point. “Ik denk dat ik uiteindelijk op zoek was naar deze geruststelling dat… ‘Kan ik dit nog steeds doen?’” overpeinsde hij, waarbij hij de universele onzekerheden uitdrukte waarmee zelfs de grootste coureurs te maken hebben. Hij deelde inzichten van zijn mentor, Michael Schumacher, en onthulde dat zelfs de legendarische coureur worstelde met zelftwijfel.
Vettel concludeerde dat hoewel hij misschien niet op het hoogtepunt van zijn carrière was tijdens zijn laatste jaren, die ervaringen cruciaal waren voor het herontdekken van zijn liefde voor het racen. Hij diende als de hoofdrijder van Aston Martin gedurende twee seizoenen, waarbij hij wat zijn laatste podiumfinish zou zijn behaalde in Baku in 2021, voordat hij met pensioen ging en het team in de capabele handen van Fernando Alonso achterliet.
Terwijl Vettel zich terugtrekt uit de sport, dient zijn reis als een aangrijpende herinnering aan de hoogte- en dieptepunten van een racecarrière, de onophoudelijke zoektocht naar uitmuntendheid en de onvermijdelijke passage van de tijd waarmee alle atleten te maken moeten krijgen.
